Jeszcze przed Wielkanocą zainaugurowaliśmy w Nadleśnictwie Polanów kolejny sezon inwentaryzacji pszczół. Część miejsc, w których prowadzone są badania, wcale nie wyglądała jeszcze wiosennie, kwiaty dopiero nieśmiało zaczynały się rozwijać, a kiedy słońce chowało się za chmurami, ziemię spowijał wczesnowiosenny chłód. Można zadawać sobie pytanie, po co wyruszać na poszukiwania pszczół tak wcześnie, czy nie lepiej zaczekać do maja czy czerwca, kiedy wokół licznych kwiatów będzie uwijać się mnóstwo owadów?

            Tajemnica tkwi w „sezonowości” pszczół. Niektóre gatunki, takie jak przedstawiciele trzmieli czy smuklików, są z nami przez praktycznie cały sezon, od wiosny do późnego lata. Są jednak i takie, które latają tylko przez określony czas w sezonie. Niektóre z nich są ściśle związane z pewnymi gatunkami roślin pokarmowych, z których zbierają pyłek. Kilka gatunków krajowych pszczolinek (np. pszczolinka podbiałówka Andrena clarkella, pszczolinka białobrzucha Andrena praecox) specjalizuje się na przykład w odwiedzaniu wierzb (Salix). Jeśli nie wybierzemy się w teren w okresie, kiedy kwitną wierzby, nie będziemy mogli liczyć na ich zaobserwowanie.   

            Kwitnące wierzby przyciągają nie tylko pszczolinki-specjalistki. Można na nich zobaczyć również lepiarki wiosenne (Colletes cunicularius), niewyspecjalizowane gatunki pszczolinek, młode królowe trzmieli czy pseudosmuklików. Pszczoły nie są jedynymi zapylaczami korzystającymi z wierzb. Również dla motyli czy bzygów ich kwiaty są wartościowym źródłem pokarmu w tym trudnym okresie, kiedy nie ma jeszcze zbyt dużego wyboru kwitnących roślin. Do wiosennych roślin, których kwiaty są bardzo ważne dla pszczół, należą również rosnące w runie leśnym geofity, takie jak podbiały, miodunki i kokorycze.